راست مانند سنان گیو در جنگ پشن

چشم وگیسوی تو چون بینم به یاد آید مرا

حالت افراسیاب اندرکمند تهمتن

چهره ات فردوسی از حسنست و مژگانت در او

زلف تو چون پشت من شد پشت من چون زلف تو

وین دو چون چرخ از پی تعظیم خورشد زمن

شاهرخ خان کش رود گردون پیاده در رکاب