حالت افراسیاب اندرکمند تهمتن

ترک من کوه از چه آویزی به موکاینم سرین

آنچنان کوهی که در ایران نگنجد از سمن

چشم وگیسوی تو چون بینم به یاد آید مرا

چهره ات فردوسی از حسنست و مژگانت در او

راست مانند سنان گیو در جنگ پشن

زلف تو چون پشت من شد پشت من چون زلف تو