مدح او چون درپذیرفتی عطایی لازمست

چند چون یعقوب ماند ساکن بیت الحزن

نی بود ننگ سلیمان گر سخن گوید به مور

یا چه از سیمرغ کاهد گر نشیند با زغن

اینچنین بودست تا بودست میران را سنن

رفتگان را نام نیکو زنده دارد ورنه هست

سالیان تا از جهان رفتست سیف ذوالیزن