اول نفس که طفل لب شوید از لبن

مهر تو دلنواز قهر تو جان گداز

بخت تو سرفراز خصم تو ممتحن

از حرص جود تو دندان برآورد

ماند به خصم تو تیغ تو از هزال

ماند به گرز تو بخت تو از سمن

روزی که از غبار گردد زمانه تار