ماند به خصم تو تیغ تو از هزال

بخت تو سرفراز خصم تو ممتحن

از حرص جود تو دندان برآورد

اول نفس که طفل لب شوید از لبن

ماند به گرز تو بخت تو از سمن

روزی که از غبار گردد زمانه تار

چون ملک زنگبار چون رای اهرمن