پای او در راه می لغزد ز زلف پرشکن

هرکجا زلفش همه تاب و خم و پیچ و شکنج

هرکجا عشقش همه رنج و غم درد و محن

می کشید در پا سر زلفش از آن روگاهگاه

نی خطاگفتم ازان می لغزدش پا در خرام

کاو بود مانند ما پابست زلف خویشتن

یا دل پر درد ما را کرده از بس پایمال