نی خطاگفتم ازان می لغزدش پا در خرام

هرکجا عشقش همه رنج و غم درد و محن

می کشید در پا سر زلفش از آن روگاهگاه

پای او در راه می لغزد ز زلف پرشکن

کاو بود مانند ما پابست زلف خویشتن

یا دل پر درد ما را کرده از بس پایمال

گشته پای نازکش از درد دلها ممتحن