ندانما چه کنم با چنین دلی که مراست

ز بسکه در رخ او هست پیچ و تاب و شکن

دل منست که مانند غنچه تنگدلست

ز شوق طلعت گلچهرگان غنچه دهن

که هم مقرب مرگست و هم معذب تن

مرا مشاورتی باید اندرین معنی

به رای مصلحتی را ز دوستان کهن