به راه عشق و هوس هیچ می گذارد پای

چه سست رایا کز مصلحت شود متقن

نخست پرسم از دوستان که دلتان را

چه حالتست و چه حیلت چه فطرتست و چه فن

به خط مهر بتان هیچ می نهد گردن

ز زلف لاله رخان هیچ می چرد سنبل

ز روی سروقدان هیچ می چند سوسن