ز روی سروقدان هیچ می چند سوسن

به راه عشق و هوس هیچ می گذارد پای

به خط مهر بتان هیچ می نهد گردن

ز زلف لاله رخان هیچ می چرد سنبل

اگر دل همه ماند بدین دلی که مراست

که دیدن رخ خوبانشان بود دیدن

عبث عبث دل مسکین خود نیازارم