خصم ز بیمت چمد به دخمه قارن

آن چو نهنگی که بحر دستش ماوا

وین چه سپهری که سطح خاکش مامن

مرگ ز باست خزد به مخزن قارون

چرخ نیایش کنان که رو سوی من کرد

بخت ملک خیره به ابروی پر آژن

کاین چه ستایش که می کند فلکم هان