چرخ نیایش کنان که رو سوی من کرد

وین چه سپهری که سطح خاکش مامن

مرگ ز باست خزد به مخزن قارون

خصم ز بیمت چمد به دخمه قارن

بخت ملک خیره به ابروی پر آژن

کاین چه ستایش که می کند فلکم هان

وین چه ثنا کم نمود کودک برزن