همه ز جلدی و چستی به دشت چون آهو

چو نوک نیزه بیژن ز خون نستیهن

ز کوه و دشت چنان در گذشت موکب شاه

که ازکریوه کهسار سیل بنیان کن

همه ز تندی و تیزی به کوه چون پازن

رسید تا به در حصن غوریان که به خاک

نیافریده چنو قلعه قادر ذوالمن