دمان شدند و امان خواستند و شاه جهان

به آفرینش زبانها گشاده چون سوسن

به عجز یکسره برداشتند مصحف و تیغ

ز سر فکنده کله برکتف نهاده رسن

رس گشود و ضمان گشتشان ز خلق حسن

سه روز ماند و سپه خواند و زر و سیم فشاند

سپس به سوی حصار هرات راندکرن