ز نیزه ها که نشیند فرو به چشمه جوشن

کمان و تیر چو یاران نورسیده ز هرسو

پی معانقه با هم شوند دست به گردن

چه میل ها که کشد آسمان به چشم سلامت

چو او به نیزه زند دست روح قارن و مویه

چو او به تیر بردشست جان آرش و شیون

جهان ز سهم جهانسوز تیغ شعله فشانش