ز ابرکوه به سر هشته عنبرین گرزن

مگر رگه سر پستان نموده دایه ابر

که طفل غنچه بی شیر بارکرده دهن

ز لاله راغ بپا بسته بسدین خلخال

نهاده غنچه ز یاقوت تکمه بر خفتان

فکنده فاخته از مشک طوق بر گردن

اگر چراغ خمش گردد از نسیم چرا