که طفل غنچه بی شیر بارکرده دهن

مگر به باغ سراپرده زد بهار که باز

سپاه سبزه وگل صف کشید درگلشن

مگر رگه سر پستان نموده دایه ابر

ز لاله راغ بپا بسته بسدین خلخال

ز ابرکوه به سر هشته عنبرین گرزن

نهاده غنچه ز یاقوت تکمه بر خفتان