سپاه سبزه وگل صف کشید درگلشن

مگر شقیق عقیقست و کوه کان یمن

که پر عقیق یمن شدکه از شقیق دمن

مگر به باغ سراپرده زد بهار که باز

مگر رگه سر پستان نموده دایه ابر

که طفل غنچه بی شیر بارکرده دهن

ز لاله راغ بپا بسته بسدین خلخال