مگر به باغ سراپرده زد بهار که باز

مگر شقیق عقیقست و کوه کان یمن

که پر عقیق یمن شدکه از شقیق دمن

سپاه سبزه وگل صف کشید درگلشن

مگر رگه سر پستان نموده دایه ابر

که طفل غنچه بی شیر بارکرده دهن