یتیم باکرمش راضی از هلاک پدر

بیاض طلعت او نور وادی ایمن

نه بی اجازه او هیچ باد هامون گرد

نه بی اشاره او هیچ سیل بنیان کن

غریب باکرمش شاکر از فراق وطن

زهی به فیض نوال تو زنده عظم رمیم

زهی ز فر جمال تو تازه دهر کهن