زهی ز فر جمال تو تازه دهر کهن

یتیم باکرمش راضی از هلاک پدر

غریب باکرمش شاکر از فراق وطن

زهی به فیض نوال تو زنده عظم رمیم

بدان رسیده که از ایمنی سیاست تو

به بحر از تن ماهی برون کند جوشن

به نور رای تو کوران به نیمشب بنند