بدان رسیده که از ایمنی سیاست تو

غریب باکرمش شاکر از فراق وطن

زهی به فیض نوال تو زنده عظم رمیم

زهی ز فر جمال تو تازه دهر کهن

به بحر از تن ماهی برون کند جوشن

به نور رای تو کوران به نیمشب بنند

سواد چشم جنین را به بطن آبستن