زهی به فیض نوال تو زنده عظم رمیم

نه بی اشاره او هیچ سیل بنیان کن

یتیم باکرمش راضی از هلاک پدر

غریب باکرمش شاکر از فراق وطن

زهی ز فر جمال تو تازه دهر کهن

بدان رسیده که از ایمنی سیاست تو

به بحر از تن ماهی برون کند جوشن