ز چشم و زلف بتان گر جریمه یی خواهی

ز حرص مدح تو گویا شود همی الکن

به روزگار تو از هیبت عدالت تو

به چشم و زلف نکویان پناه برده فتن

به جای جایزه شعر من ببخش به من

که از بنفشه و بادام زلف و چشم بتان

برای چاره ماخولیا کشم روغن