از آنکه درکره خاکمان بود مسکن

ترا بلندی و پسی به هیچ حالت نیست

مگر به دیده بی نور دشمن ریمن

کسوف شمس و قمر نیست جز ز پستی ما

همیشه ماه به یک حالتست و ما او را

گهی به شکل کمان دیده گه به شکل مجن

هلا افاده حکمت بس است قاآنی