باز از پی آشفتگی اهل وفا کرد

در خاطر من نقش شکن رخش یوسف و زندان

دل در طلبش آب حیاتست و سکندر

سر در قدمش تحفه مورست و سلیمان

بر ماه رخ آشفته دوگیسوی پریشان

گفتی به سر گنج مقیمست دو افعی

یا در کف بیضای کلیمست دو ثعبان