بر سرو چمن مار بود عاشق و اینک

بی جانی و پیچان نشود افعی بی جان

تو افعی بی جانی و ما جمله شب و روز

چون افعی سرکوفته از عشق تو پیچان

تو ماری و عاشق شده بر سرو خرامان

تاریک و درازی تو و از عشق تو روزم

تاریک و درازست چو شبهای زمستان