القصه ازین غصه ملولم که مبادا

هست از زنخ و زلف بتان گویش و چوگان

چندان که دهم پندش و تهدید فرستم

گویی که به سرد آهن می کوبم سندان

از شاه جدا مانم زآنسان که تن از جان

ای داور آفاق عجب نیست که امروز

برگفته من فخرکند خطه ایران