در مدح ملک بسکه ز لب ریزم گوهر

شه شبه محمد شد و من ثانی حسان

قاآنی اگر قافیه تکرار پذیرفت

شک نی که بود عفو ملک مایه غفران

گویی که لبم را نبود فرق ز عمان

تا آتش آرد ز حجر ضربت آهن

تا گوهر گردد به صدف قطره نیسان