تا آتش آرد ز حجر ضربت آهن

شک نی که بود عفو ملک مایه غفران

در مدح ملک بسکه ز لب ریزم گوهر

گویی که لبم را نبود فرق ز عمان

تا گوهر گردد به صدف قطره نیسان

یار تو بود خصم الم یار سلامت

خصم تو بود یار سقم خصم گریبان