از ری که بهین دار ملک خاقان

ایدون چه شود کز طریق یاری

ای محرم هر کاخ و هر شبستان

از ری که مهین پای تخت خسرو

ژولیده تنم را ز بسکه لاغر

بیرون شود از چشمهای کتان

ز ان نامی و بس چون وجود عاشق