تویی که جاه تو راند گواژه بر کیوان

به روز باران گر رای او عتاب کند

ز بیم هیبت او بازپس رود باران

جهان ستاناکشورگشا شها ملکا

به وقت طوفان گر لطف تو خطاب کند

ز یمن رحمت تو عافیت شود طوفان

به هیچ حال نگردد سخا گسسته ز تو