گفت زین پس مرمرا این لنگرست آن بادبان

ملک ملک اوست تا هر جا که تابد آفتاب

دور دور اوست تا هرجا که گردد آسمان

ناخدا تا داستان عزم و حزم او شنید

حقه باز و ساحرم خوانند مردم زانکه من

در مدیح شه کنم هردم گفتیها عیان

یاد تیغ اوکنم دوزخ فشانم از ضمیر