در مدیح شه کنم هردم گفتیها عیان

ناخدا تا داستان عزم و حزم او شنید

گفت زین پس مرمرا این لنگرست آن بادبان

حقه باز و ساحرم خوانند مردم زانکه من

یاد تیغ اوکنم دوزخ فشانم از ضمیر

نام خشم او برم آتش برآرم از زبان

رعد غرد گر بگویم کوس او هست اینچنین