خدای خواند و منعش ز بیم تو تنوان

قسم به واجب مطلق که گر تویی ممکن

وجوب را نتوان فرق کردن از امکان

مقام عالیت این بس که غالیت شب و روز

و گرش برهان پرسی که چون علیست خدای

خلیل وار در آتش رود که ها برهان

منت خدای نمی دانم اینقدر دانم