و گرش برهان پرسی که چون علیست خدای

وجوب را نتوان فرق کردن از امکان

مقام عالیت این بس که غالیت شب و روز

خدای خواند و منعش ز بیم تو تنوان

خلیل وار در آتش رود که ها برهان

منت خدای نمی دانم اینقدر دانم

که بحر معرفتت را پدید نیست کران