که بحر معرفتت را پدید نیست کران

و گرش برهان پرسی که چون علیست خدای

خلیل وار در آتش رود که ها برهان

منت خدای نمی دانم اینقدر دانم

به وقت مدح تو همچون درخت وادی طور

همه صدای اناالحق برآیدم ز دهان

درآفرینش هر ذره را به رقص آرم