ز دور نام تو بردم گریخت از میدان

سواره عقل ز هر جانبی رجز می خواند

چنان که رسم عرب هست و عادت شجعان

برون نیامده هل من مبارز از لب او

بس است مدح تو ترسم که قدسیان گویند

که کیست اینکه ستادست در صف میدان

بر آنکه گفته خدایش ثنا ثنا گوید