کز شرم هریک داغها دارد به دل باغ جنان

زانرو پس از اتمام او فرمود گلشن نام او

کز خاک عنبرفام او آید شمیم گلستان

هم درکنار راغها افکند بنیان باغها

از آن بساتین سربسر دانی کدامین خوبتر

گلشن که در مد نظر آمد به از مدهامتان

جهرم بهشتی شد نکو از بهر نیل آرزو