از آن بساتین سربسر دانی کدامین خوبتر

کز خاک عنبرفام او آید شمیم گلستان

هم درکنار راغها افکند بنیان باغها

کز شرم هریک داغها دارد به دل باغ جنان

گلشن که در مد نظر آمد به از مدهامتان

جهرم بهشتی شد نکو از بهر نیل آرزو

اهل امانی سوی او پویان ز هرسو شادمان