گلشن که در مد نظر آمد به از مدهامتان

هم درکنار راغها افکند بنیان باغها

کز شرم هریک داغها دارد به دل باغ جنان

از آن بساتین سربسر دانی کدامین خوبتر

جهرم بهشتی شد نکو از بهر نیل آرزو

اهل امانی سوی او پویان ز هرسو شادمان

هم چون به دشت از دیرگه بد سست بنیانی تبه