کمیت بخت را فارس سمند چرخ را تازان

به دربار حسن شه بهر مداحی شدم روزی

دو لعل دلکشش بودی بدین اندر سخن گویان

که من از فارس گردیدم ز اشفاق مهین داور

اگر خودکوکبی بودم ز قربش ماه گردیدم

وگر بودم مه نو گشتم از وی بدر بی نقصان

وگر هم بدر بودم مهر تابانی شدم اینک