گفت آری خواب می ناید به چشم پاسبان

گفتمش یارم که باشد در غمت گفتا اجل

گفتمش کارم چه باشد بی رخت گفتا فغان

گفتمش شب بی تو ناید خواب اندر چشم من

گفتم از وصل دهانت تا به کی جویم اثر

گفت تا آن گه که جویی از دهان من نشان

گفتم آخر بر رخ من از چه خندی شرم دار