گفت تا آن گه که جویی از دهان من نشان

گفتمش شب بی تو ناید خواب اندر چشم من

گفت آری خواب می ناید به چشم پاسبان

گفتم از وصل دهانت تا به کی جویم اثر

گفتم آخر بر رخ من از چه خندی شرم دار

گفت هی هی می ندانی خنده آرد زعفران

گفتم ای گلچهره چون من باغبانی بایدت