گفتم ای گلچهره چون من باغبانی بایدت

گفت تا آن گه که جویی از دهان من نشان

گفتم آخر بر رخ من از چه خندی شرم دار

گفت هی هی می ندانی خنده آرد زعفران

گفت رو رو من نیم آن گل که خواهد باغبان

گفتمش ای ترک چون من ترجمانی شایدت

گفت بخ بخ من نه آن ترکم که جوید ترجمان