گفت رو رو من نیم آن گل که خواهد باغبان

گفتم آخر بر رخ من از چه خندی شرم دار

گفت هی هی می ندانی خنده آرد زعفران

گفتم ای گلچهره چون من باغبانی بایدت

گفتمش ای ترک چون من ترجمانی شایدت

گفت بخ بخ من نه آن ترکم که جوید ترجمان

گفتم آخر چند ماند راز جورت سر به مهر