گفتم از وصل دهانت تا به کی جویم اثر

گفتمش کارم چه باشد بی رخت گفتا فغان

گفتمش شب بی تو ناید خواب اندر چشم من

گفت آری خواب می ناید به چشم پاسبان

گفت تا آن گه که جویی از دهان من نشان

گفتم آخر بر رخ من از چه خندی شرم دار

گفت هی هی می ندانی خنده آرد زعفران