ور نبودی عروه از عفراکه دانستی نشان

از زلیخا یوسف اندر خوبرویی شد مثل

ازکثیر عزه ا عزت یافت در ملک جهان

گر نبودی وامق از عذرا که پرسیدی اثر

هندویی خورشید رخشان را ستایش می نکرد

تا نه زاول حیرت حربا فکندش درگمان

شمع از جانبازی پروانه آمد سرفراز