دامن خود به آستین خرقه کنم جمع

گویم ای ساده لوح امرد نادان

دور شو از من که از ترشح جامت

جامه وسواس من نشوید عمان

تا به می آلوده ام نگردد دامان

گاه سرایم که گر ز من نکنی شرم

شرم کن از حق مباش پیرو خذلان