گاه سرایم که گر ز من نکنی شرم

جامه وسواس من نشوید عمان

دامن خود به آستین خرقه کنم جمع

تا به می آلوده ام نگردد دامان

شرم کن از حق مباش پیرو خذلان

گاه درو خیره خیره بینم و گویم

رو تو با این گنه نیابی غفران